|
|
O
artystach X Festiwalu Jazzowego:
-
Tuna
Otenel
- Louisiana
All Stars Jazzband
- Bełchatów Gospel Singers
- Queen Yahna
- Andrzej Dąbrowski
- Jazz Band Ball Orchestra
- Janusz Muniak
- Rusty Jones
- Bennie Maupin
- Andy Manndorff
- Michał Urbaniak
Tuna
Otenel
 Urodził
się w 1947 roku w Istambule, zaczął grać na pianinie w wieku pięciu
lat. Jego ojciec-wiolonczelista- wprowadził go w świat muzycznych
poszukiwań. Został przyjęty do Akademii w Ankarze gdzie został
szybko dostrzeżony jego talent. Otrzymał
on tradycyjne muzyczne wykształcenie w klasie profesora Ulvi Cemal
Erkin i Ferhunde Erkin. W tym okresie również dostrzegł
fundamentalne znaczenie jazzu jako element kształtujący jego życie
i karierę artystyczną.
W roku 1964 Tuna dołączył do Jazz Bandu Metiny Gurel otwierając
sobie tym samym droge do kariery muzycznej.
Zaczął również grać na saxofonie altowym, tenorowym i sopranowym
i stał się najlepszym muzykiem w swoim pokoleniu.
W roku 1978 dołączył do Erol Pekcan’s Band, z którymi nagrał
pierwszy jazzowy album w Turcji.
|Przez
przeszło 10 lat ożywiał audycje radiowe w Tureckim radio.
Od roku 1980 był głową orkiestry, aranżerem i solistą, autorem
wielu wydarzeń muzycznych. Koncertując
w Turcji i zagranicą został zaproszony do Stanów Zjednoczonych.
Tuna
Otenel koncertował również w Szwecji z trębaczem Maffy Falay i
perkusjonistą Okay Temiz nagrywając wspólnie album „Zikir”.
W 1994 roku nagrał album „Sometimes”.
W
1995 został zaproszony do Houston (USA) jako honorowy gość.Koncertował
również w Turcji jak i zagranicą.
Podczas swojej kariery grał z wieloma słynnymi muzykami takimi jak:
Benny Carter, Harry Sweets Edison, Karin Krog, Hilton Ruiz, Victor
Sproles, Buster Williams, Herbie Hancock, Peter King, Pierre Michelot,
Philippe Combelle, Jean Loup Longnon.
W roku 1999 wydał swój ostatni album zatytułowany „L’ecume
de Vian” równocześnie grając i komponując własną muzykę w
Paryskich klubach.
Muzyka Tuna Otenel jest zdumiewająca, pełna pasji i przepełniona
intensywnością.
do
góry
 Louisiana
All Stars Jazzband
Zespół został założony przez Theo Boehnera w roku 1988 i od razu
stał się czołową grupą trgo typu w północnych Niemczech. Tworzą
ją muzycy mający wielkie doświadczenie i dorobek w popularyzacji
muzyki wywodzącej się z tradycji Nowego Orleanu w szczególności
wzorem ich pozostaje Louis Armstrong zarówno z Hot Seven jak i All
Stars. W roku 2001 wydali płytę której mottem jest "powrót do
Nowego Orleanu".
do
góry
 Bełchatów
Gospel Singers
Jeden
z najlepszych polskich chórów gospel, śpiewający współczesną
odmianę tej muzyki.
Oto co napisali o sobie:
Bóg stworzył nas na Swoje podobieństwo. Każdy dzień przynosi nam
kolejne próby, które przechodzimy z powodzeniem lub nie. Doświadczamy
trosk, rozczarowań i radości. Pozwala nam to uczyć się życia, które
dał nam Pan. Stajemy się dzięki temu doskonalsi. Modlitwa z kolei
sprawia, że przybliżamy się do Niego. Wszystko to razem czyni nas
bardziej podobnymi do Boga.
Bóg sprawił, że ścieżki życia, którymi stąpamy, złączyły się
w tym samym miejscu i czasie, tworząc tkaninę, w którą co jakiś
czas wplatają się nowe nitki.
Również Bóg sprawił, że podjęliśmy decyzję, dzięki której
powstała nasza grupa, Bełchatów Gospel Singers.
Pragniemy poprzez modlitwę i ciężką pracę stawać się lepsi.
Rozważnie i pewnie stawiać kroki ku doskonałości. Doskonałości,
którą jest Pan Bóg.
Pragniemy podziękować Bogu za to, że jesteśmy razem, śpiewając i
jednocześnie dzieląc się Jego Słowem z całym światem.
do
góry
 Queen
Yahna
Amerykańska
wokalistka Queen Yahna pochodzi z Filadelfii . Występowała na słynnych
festiwalach jazzowych w Montreaux, Bernie i Hanowerze.
Specjalizuje się w gospel . Nominowana do prestiżowej nagrody
„Tony Award” za role w wystawianej na Broadwayu
„Porgy
and Bess”. Od lat najczęściej występuje w Europie razem ze
swoimi zespołami: „Spirit” ,
Jazz
and Blues Trio” oraz „ Queen Yahna and her Cosmic Funk
Orchestra”. W Polsce występowała razem z polskim
pianista mieszkającym w Berlinie Konradem Orłowskim w Poznaniu w
ramach Ery Jazzu i zebrała entuzjastyczne recenzje. Pokazała, że
jest wokalistką o ogromnej energii i niezwykłej sile głosu.
do
góry
Andrzej
Dąbrowski otrzymał staranne wykształcenie muzyczne – ukończył
średnią szkołę muzyczną oraz PWSM w Krakowie w klasie perkusji.
Już podczas nauki w szkole koncertował wspólnie z Wojciechem
Karolakiem i Romanem Dylągiem. W tym Trio akompaniował Wandzie
Warskiej na Jazz Jamboree 58. A. Dąbrowski współpracował także z
Polish Jazz Quartet Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Krzysztofem Komedą,
Włodzimierzem Nahornym, Jerzym Milianem, Zbigniewem Namysłowskim,
Michałem Urbaniakiem. W latach 1958-64 uznawany był za najlepszego
polskiego perkusistę. Akompaniował na koncertach i dokonał wspólnych
nagrań z goszczącymi na Jazz Jamboree;
Stanem Getzem, Donem Ellisem, Johnnym Griffinem. Jego kariera
wokalna rozpoczęła się w 1965 r. podczas krakowskich Zaduszek
Jazzowych . Potem przyszły koncerty z Kurtem Weilem i festiwale w
Opolu. Po tych sukcesach A. Dąbrowski wiele koncertował w kraju i za
granicą, prawie całkowicie zrywając z perkusją. Po latach
popularności jako wokalisty, wrócił do jazzu i perkusji, jak również
poświęcając czas na młodzieńcze
fascynacje rajdami samochodowymi i dziennikarstwem.
do
góry
 Jazz
Band Ball Orchestra
Od
45 lat istniejąca orkiestra na stałe wrosła w pejzaż kulturalny
Krakowa. Zespół wielokrotnie zmieniał skład. A jedynym z członków
założycieli jest trębacz Jan Kudyk, odpowiedzialny za stronę
muzyczną zespołu. Drugim pod względu stażu w zespole jest
kontrabasista Tolek Lisiecki, który prowadzi równocześnie agencję
koncertową, zajmującą się głownie JBBO.
Pierwotna
nazwa zespołu ma jasne konotacje do użytkowego charakteru uprawianej
muzyki.
Natomiast
w ciągu 45 lat działalności stylistyka ulegała wielokrotnym
zmianom.
JBBO
trudno jest zaszufladkować i od dawna jest poza kategorią "banja
i tuby" a mimo to na jego koncertach pojawiają się tradycyjni
puryści. Z drugiej strony niektórzy dowcipnisie rozszyfrowują skrót
JBBO jako Jazz Be Bop Orchestra. Armstrongowska tradycja, to
fundament na którym zbudowana jest muzyczna machina JBBO. Jazz Band
Ball Orchestra to obecnie Satchmowski tradycjonalizm, Lunefordowsko -
Goodmenowsko - Elingtonowski Swing, szczypta Boogie, Latynowska furia,
echa Rhytym & Bluesa. Towarzyszy temu radosny show. Taka jest
najkrótsza definicja muzyki JBBO, którą fani ze Wschodu i Zachodu
oklaskują już czwartą dekadę.
do
góry
 Janusz
Muniak
Czołowy
polski saksofonista jazzowy, funkcjonujący na rynku polskim od połowy
lat sześćdziesiątych. Pierwszy raz pokazał się w kwartecie
"Jazz Darings" Tomasza Stańko, a następnie występował w
zespołach Andrzeja Trzaskowskiego oraz staje się jednym z filarów
legendy lat siedemdziesiątych kwintetu Tomasza Stańki. Współpracował
ze Studio Jazzowym Polskiego Radia)
prowadzonym przez Jana "Ptaszyna" Wróblewskiego. Od połowy
lat 70. jest liderem własnych zespołów, przez które przewinęli się
najzdolniejsi muzycy młodszego pokolenia. Prowadzi też w Krakowie
klub jazzowy "U Muniaka", gdzie regularnie koncertuje oraz
promuje młodych muzyków. Jest bez wątpienia uznawany przez
publiczność i krytyków za jedną z ważnych postaci jazzu polskiego
do
góry
 Rusty
Jones
Wybitny
perkusista i pedagog jazzowy. Ur. 1942 w Grand Rapids,
Iowa w muzycznej rodzinie, a brat jego dziadka Isham Jones był
liderem znanej orkiestry tanecznej i kompozytorem wielu popularnych
standardów "It had to be you", "There is no greater
lover".
Od 1967 roku występuje na scenie na początku w Chicago, potem w całych
Stanach oraz w Europie i Ameryce Południowej
z Judy Roberts (1968 –77) Georgem Shearingiem, Marion
McParland i czasami z Adamem Makowiczem. Grał między innymi z : Ira
Sullivan, Patricia Barber, Buddy de Franco, Lee Konitz, Murk Murphy,
Anita O'Day, Herb Ellis.
Od czasu do czasu bierze udział w szkoleniu muzyków. Pisze ciekawie
o tworzeniu jazzu publikując w prasie fachowej (Modern Drummer).
do
góry
 Bennie
Maupin
Urodzony
w Detroit saksofonista i klarnecista Bennie Maupin jest
najpowszechniej znany jako współpracownik Herbiego Hancocka i ze
swojej nieziemskiej gry na klarnecie basowym na klasycznym albumie
Milesa Davisa "Bitches Brew".
Maupin zaczął od gry na saksofonie już w szkole średniej, później
dodając flet i co ma ważne znaczenie dodał klarnet basowy do arsenału
swoich instrumentów. Po przeniesieniu do Nowego Jorku w roku
1963, grał jako wolny strzelec w grupach prowadzonych przez Mariona
Browna i Pharoah Sandersa, regularnie z Roy Haynesem i Horacem
Silverem, oraz nagrywał z McCoy Tynerem, Lee Morganem, Jack
DeJohnette'm i Woody Shawem.
Po nagraniu czterech albumów z Milesem Davisem, zaczął grał z
pianistami Chick Corea i Andrew Hill, oraz przyłączył się w roku
1970 do sekstetu Herbie Hancocka. Grał w składzie zespołu który
nagrał ważny album Headhunters, a później w zespole w który
przekształcił się zespół Hancocka.
Własny dorobek płytowy Maupina obejmuje wczesne nagrania dla ECM
Records, Jewel in the Lotus (1974), oraz ostatnie wydanie Driving
While Black (Intuition, 1998).
do
góry
 Andy
Manndorff
Gitarzysta,
kompozytor austriacki, urodzony we Wiedniu gdzie studiował klasyczną
gitarę na Hochschule für Musik und Darstellende Kunst. W latach
1980-1987 pracował w Amsterdamie, a następnie do 1994 w Nowym Jorku.
W 1995 wrócił do Wiednia i jest jednym z bardziej interesujących i
pomysłowych muzyków austriackich, który wykształtował własny
styl i język muzyczny. Koncentruje się na własnych projektach
artystycznych od występów indywidualnych do projektów w których
balansuje pomiędzy komponowaniem a spontaniczną intuicja. Pisze również
muzykę kameralną. We wszystkich muzycznych gatunkach nigdy nie traci
własnej wirtuozerii i zostawia sobie i wykonawcom wystarczająco
miejsca dla nowych poszukiwań i poczynań.
Projekt UP TO SCRATCH angażuje muzyków austriackich i polskich. Są
nimi Andy Manndorff (A) – gitara, kompozycja i pomysł, Piotr
Wojtasik (PL) – trąbka, Clemens Salesny (A) – sksofon
altowy, Adam Pieronczyk (PL) – saksofony sopranowy i tenorowy,
Paul Urbanek (A) – fortepian, Adam Kowalewski (PL) –
kontrabas, Reinhardt Winkler (A) - perkusja
do
góry
 Michał
Urbaniak
Skrzypek,
saksofonista jazzowy, kompozytor debiutował jeszcze jako nastolatek w
Łodzi. Chyba najbardziej znany na świecie polski muzyk jazzowy od
lat siedemdziesiątych zamieszkały w Nowym Jorku. Jako znawca
szerokich środowisk muzycznych rekomendował odkrytych przez siebie
muzyków między innymi Milesowi Davisowi, z którym również
muzycznie współpracował .
W Polsce przed wyjazdem prowadził własne zespoły, jak i współpracował
z całą krajową czołówką z Andrzejem Trzaskowski, Krzysztofem
Komedą, Zbigniewem Namysłowskim.
W
1974 roku w Nowym Jorku założył zespół Fusion, którego muzykę
wzbogacił o melodie i nieregularną rytmikę zaczerpnięte z polskiej
muzyki ludowej. Urbaniak grał wtedy na zbudowanych specjalnie dla
niego 5-strunowych skrzypcach, syntezatorze skrzypcowym, a także
lyriconie - przypominającym saksofon instrumencie elektronicznym.
Ciekawa folkloryzująca muzyka fusion spotkała się z entuzjastycznym
przyjęciem w Ameryce. Nieoczekiwanie, Urbaniak stał się niezwykle
popularnym artystą.
Dobre przyjęcie autorskiego albumu "Fusion" umożliwiło mu
nagranie kolejnych, utrzymanych w podobnej stylistyce płyt (np."Atma"
i "Fusion III"), które zapoczątkowały pasmo amerykańskich
sukcesów. Lansował nowe brzmienia, swoistą "modę na ludowość
i Polskę" oraz zjednywał sobie grono entuzjastów.
W latach dziewięćdziesiątych zaczął przyjeżdżać do Polski
pokazując, że trzymając się sprawdzonych reguł muzycznych można
być zorientowany na współczesność
do
góry
|
